De heerlijkste kruidenrecepten

In beeld

kruiden Granaatappel (Punica granatum)

kruiden Granaatappel (Punica granatum)

kruiden Granaatappel (Punica granatum)

kruiden Granaatappel (Punica granatum)

Granaatappel (Punica granatum)

Print Recept

Waarom is het bij ons nu winter? Dat is een vraag waar niet veel mensen over wakker liggen.
Lang geleden was dat anders. Toen wilden de mensen een handje helpen om de lente terug in het land te krijgen. Ze zochten om te beginnen een verklaring voor die ijselijke toestand.

De granaatappel had er iets mee te maken. En dat zit zo...
De granaatappel is onverbrekelijk verbonden met het verhaal van Persephone, die ook wel eens naar de naam Kora luisterde. Dit mooie godenkind speelde op de Siciliaanse weiden met de nimfen. Dat waren haar vrienddinnetjes. Hades, de god van de onderwereld had dat goddelijk wicht dadelijk in zijn godenvizier opgenomen.
Dat viel zo goed mee, dat hij haar wel eens van dichterbij wilde observeren. Kwestie van zich niet te vergissen.

Hij vroeg aan Gaia, de Godin van de aarde, haar mooiste bloemen naar hem te sturen. De aarde wilde natuurlijk direct gehoorzamen.

Nu wilde het toeval dat Persephone op het eigenste moment vol bewondering de mooiste bloemen die ze in de wilde natuur ontmoette aan het ... plukken was. Ze merkte dat er verderop in de wei nog mooiere stonden. Hades bekeek het tafereel vol smachtend verlangen en wachtte geduldig zijn moment af. Toen ze ver genoeg van de nimfen vandaan was, spleet de aarde plots open. Daar verscheen Hades. En dat was niet niks, als die eens uitrukte. Pekzwarte paarden trokken zijn gouden wagen.

Hades pakte Persephone beet en in een wip waren ze op weg naar de onderwereld. Niemand had iets gemerkt. Demeter, Persephone's moeder, maakte zich na een tijdje erg ongerust. Na lang zoeken ging ze te rade bij Helios, de zonnegod. Die had alles gezien. Helios vertelde het hele verhaal. Demeter barstte van woede, want ze wist dat je niemand uit de onderwereld kon verlossen. Demeter sprak een vloek over de aarde uit, want die had Persephone met haar idiote bloemen naar een te ver afgelegen plek gevoerd. De aarde veranderde plots in een ware woestenij. De bladeren vielen van de bomen, de bloemen verwelkten en het water veranderde in ijs.

De goden die lekker met elkaar zaten te keuvelen op de Olympus, zagen wat er aan de hand was. Ze vroegen of Demeter de vloek van de aarde wilde wegnemen, want ze moest volgens hen nu toch echt niet overdrijven. De aarde zomaar naar de knoppen helpen... zo mooi was Persephone toch ook weer niet!

Demeter wilde haar dochter terug. Zoveel was duidelijk. Hoe die goden dat fiksten was haar geen zorg. Na lang wikken en wegen stuurden de goden Hermes naar de onderwereld om Persephone terug te halen.

Hades had zo zijn gedacht over Hermes en dacht: "Met die ga ik liever een pintje drinken dan vechten. Ik kan toch ook moeilijk al de goden tegen mij in het harnas jagen. Ik zal dus mijn lief maar terug geven". Maar voor hij dat deed, vroeg hij aan Persephone voor de gezelligheid samen nog een granaatappeltje te eten. Zijn plan was niet mis. Hades had de granaatpitten betoverd en zo wist hij dat Persephone een derde van het jaar samen met hem in de onderwereld zou verblijven. Persephone ging met Hermes naar de bovenwereld en kreeg een VIP-ontvangst op de Olympus. Maar telkens als haar tijd gekomen was, verdween ze voor een derde van het jaar naar Hades. Demeter, ook nooit tevreden, veranderde de aarde in die periode dan telkens opnieuw in een kale bedoening.

De granaatappel stond na de komst van het christendom paraat om Gods zegen en hemelse liefde te symboliseren. Het rode sap van de appel werd symbool voor het martelaarsbloed. De pitten, lekker dicht bij elkaar samengepropt in de schil, symboliseerden de christelijke gemeenschap. De granaatappel zie je daarom vaak op oude, christelijke schilderijen.


Daniëlle Houbrechts | Startpagina